به دیدار دیوارنوشته های خانه استاد رفتم... جانانه بود... چامه تازه او را شنیدم که درد دلی بود در دالان خاطره... و این آمد:
آه اگر انسان فریادی میداشت
برای تمام جنون پیش رو
اگر فریادی میداشت!...
کاش فریادی بود بی ردیابی گلوله
که سینه خسته را نشانه میرود...
آه که ای کاش پایی بود پای خواسته دل
و...
برخاستنی بود بر خواسته آدم.
پیشکش استاد گرامی امپرویز رجبی بسیار بزرگ
.jpg)
low.jpg)
low.jpg)

